در احوال شعرا تأليف كرده كه بنا بمسطورات « الذريعة 11 : 235 ش 1427 » تمام نشده ، و در اين سال چنان كه در « روضة الصفا » نوشته رو بعالم آخرت آورده ، و در « مجمع - الفصحا 2 : 206 » وفاتش را در 1222 نوشته ، و اين هر دو از مرحوم رضا قلى خان هدايت است كه در ( ج 2 سال 1215 ص 540 عنوان 211 گذشت ) . و نعشش را باشارهء فتحعلى شاه بمشاهد منوره نقل كردند ، يعنى بنجف اشرف ، و در « الذريعة » جلد و صفحه مرقومه نيز وفاتش را در 1222 نوشته و در « مجمع » اين اشعار را از او آورده : دانى چه اثر داشت دعاى سحر ما * اين بود كه نگذاشت بعالم اثر ما بگشاى پاى ما كه كمند وفاى ما * محكم‌تر است از همه بندى بپاى ما خواهيم مرگ مدعى و خويش تا شود * هم مطلب تو حاصل و هم مدعاى ما ندارد تا دل ما هست ، غم در هيچ دل راهى * روا باشد كه داند هر دلى قدر دل ما را * ( 310 - تولد شيخ محمد امين عمرى بغدادى ) * وى فرزند يوسف بن عبد اللّه بن احمد بن محمد بن موسى الخطيب بن حاج على بن حاج قاسم ، از نژاد خليفهء دويم عمر بن الخطاب ، و خود از ادبا و فضلا و خواهرزادهء عبد الباقى افندى است كه در ( ج 2 سال 1204 عنوان 95 ص 172 ) گذشت . شيخ محمد امين در اين سال متولد شده ، و علاوه بر شاعرى خط خوبى نيز بهم رسانيده ، و در ماه ربيع ( . . . ) سنه هزار و دويست و هشتاد و هشت - مطابق ( جوزا - سرطان ) ماه برجى - وفات كرد ، و فرزندانى چند از پسر و دختر باقى نهاد . * ( 311 - وفات سائل ، شاعر قيرى ) * قير به‌طورىكه در « فارسنامه . گفتار 2 : 245 » نوشته بلوكى است از فارس ، و كارزين بتقديم راء مهمله بر معجمه نيز بلوكى ديگر از آن مملكت بوده ، و سال‌ها است اين دو